Mεγάλες κουβέντες!

Ιουλίου 29, 2008 at 12:25 μμ (Χωρίς κατηγορία)

Τι ευτυχία είναι να έσιεις κάποιον να σου κρατά τα μαλλιά σου τζιαι να σου φακκά πας την ράσιη άμα κάμνεις εμετό!

Advertisements

Μόνιμος σύνδεσμος 6 Σχόλια

Mεν σιασιάρεις!

Ιουλίου 24, 2008 at 9:18 μμ (Ιδιοτροπίες)

Πέ μου ένα καλό λόγο που άμα είσαι σταματημένος στο κόκκινο τζυλάς σιγά σιγά μπροστά ώσπου να καταλήξεις μες τη μέση του δρόμου όπως τον ηλίθιο! Επίσης πέ μου τζιαι γιατί αμά θέλεις να φκεις που την πάροδο πάεις πάλε ως την μέση του δρόμου όπως τον ηλίθιο!

Μόνιμος σύνδεσμος 1 σχόλιο

Ποιητικό σχεδίασμα

Ιουλίου 23, 2008 at 11:28 πμ (Χωρίς κατηγορία)

Τα νεύρα μου ετσάκρισες

έκαμες μου τα βίδες

να σου λαλώ να μου λαλείς

τζιαι συ να πίνεις μπύρες.

Λαλώ σου εβαρέθηκα

να μεν συνεννοέσαι

εχτές ελάλες μου «καλά»

τζιαι σήμερα βαρκέσαι.

Μόνιμος σύνδεσμος 2 Σχόλια

Πρώτο βραβείο σουρεαλιστικού διαλόγου

Ιουλίου 17, 2008 at 12:03 μμ (Χωρίς κατηγορία)

Φίλος μου ομοφυλόφιλος προσπαθεί να βολιδοσκοπίσει τον αδερφό του, ο οποίος περιβάλλεται από ωραίους φίλους. Δεν χάνει ευκαιρία να τον ρωτά τι κάμνει ο ένας και τι κάμνει ο άλλος, αν θα έρτουν «που ποδά», αν έχουν κοιλιακούς, αν αν αν αν…. Μέχρι που ο αδερφός δεν αντέχει άλλο και βγαίνει έξω από τα ρούχα του φωνάζοντας με πάθος:

-Ρε άτε! Φκάλτο τούντο πράμα που το νου σου! Εν θα γαμήσεις κανένα παρέα μου!!!!!!!!!!!!

Μπράβο του παιθκιού που προστατεύει τους φίλους του! Χα χα χα χα χα χα!

Μόνιμος σύνδεσμος 1 σχόλιο

Καλοκαιράκι!

Ιουλίου 16, 2008 at 2:07 μμ (Χωρίς κατηγορία)

Πόση καλοπέραση μπορεί να χωρέσει σε ένα καλοκαίρι; Πολλή! Γιατί όταν περιβάλλεσαι από μαυρισμένους φίλους των οποίων οι ορμόνες κάνουν πάρτυ πάνε όλα κατ’ ευχήν. Όλα καλά που λέτε. Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου, αντιηλιακά, παραλίες, ξαπλώστρες, μπύρες, τσιγάρα, μαγίο λουλουδάτα, σώματα ημίγυμνα γυμνασμένα και μη, μουσική, χορός, ανόητα αστεία στο μπαλκόνι…

Κάτι υπάρχει στην ατμόσφαιρα αυτό το καλοκαίρι. Κάτι καλό!

Μόνιμος σύνδεσμος 2 Σχόλια

ΧΑ!ΧΑ!ΧΑ!

Ιουνίου 19, 2008 at 2:05 μμ (Χωρίς κατηγορία)

Μόνιμος σύνδεσμος 2 Σχόλια

Μουρ-μουρ-μουρμουρώ!

Ιουνίου 16, 2008 at 7:29 μμ (Ιδιοτροπίες)

1. Εθνική Ελλάδος γεια σου. Στο καλό να πάεις. Εν πειράζει καθόλου που εν εθριάμβευσες πάλε. Μεν σου πω και καλύττερα γιατί ήταν να μας τα πρίσουν μέχρι αηδίας.

2. Τώρα όλοι θα πιουν καφέ ξενερουά και όχι βιεννουά. χιχιχι

3. Επέρασα ένα φριχτό μεθύσι την προηγούμενη βδομάδα. Εσυνδύασα τα ποτά μου με ένα προφιτερόλ ληγμένο 2 ημερών. Επαραμιλούσα ότι θέλω να πάω στο νοσοκομείο να μου βάλουν όρρο.

4. Ο Γ. μου έχει εξεταστική. Βαρκούμαι και βλέπω dvd ούλη μέρα, αλλά εν είδα και τίποτε που με ενθουσίασε για να σας το πω.

5. Ψάχνω δουλειά. Ειδικά μια συγκεκριμένη θέλω την πάαααρα πολλά. Εν μου απαντήσαν ακόμα. Ελέγχω κάθε μισάωρο τα email μου.

6. Πρέπει να ψαχτώ κι αλλού. Που όμως;

7. Επείραζε να έχω παπά Κροίσο να μου ανοίξει «κάτι δικό μου»; χαχαχα

8. Εχτές εκαθάρισα για πρώτη και τελευταία φορά στη ζωή μου καλαμάρι. Φρίκη. Ελέρωσα 2 μπλούζες και ενεκάτσιασα όσο δεν φαντάζεστε. Εκατάφερα τα όμως. Έφκαλα και τα μάθκια τους. Μπλιαχ.

9. Άκουσα πως στην Κύπρο έννα κάμουν επιμορφωτικά μαθήματα νέων ελληνικών για τους φιλολόγους. Να κάμουν και για τους δημοσιογράφους πέρκι μάθουν να κλίνουν και τίποτε σωστά.

10. Επήραν την γιαγιά μου στον γιατρό τζιαι είπε τους πως το γάλα δεν βοηθά στην οστεοπόρωση τελικά.

11. Θέλω να ήμουν 10 χρονών τζιαι να έπαιζα νεροπόλεμο μες τη γειτονιά!

Μόνιμος σύνδεσμος 4 Σχόλια

Η κατάθλιψή μου

Ιουνίου 11, 2008 at 7:22 μμ (Χωρίς κατηγορία)

«Τη σκοτεινή, τη μαύρη μου την όψη

χάρισέ μου

κι αν δεν την αγαπήσω

πως θες να τη νικήσω»

Αποφάσισα να γράψω ένα ποστ για όσους έχουν κατάθλιψη και για όσους έχουν στο περιβάλλον τους ανθρώπους με κατάθλιψη. Λίγο πολύ όλοι ξέρετε περί τίνος πρόκειται, αλλά θα σας πω και τη δική μου εμπειρία. Βασικά θέλω έστω και με ένα ποστ να μπορέσω να βοηθήσω κάποιον που το χρειάζεται. Πέρσι έτσι καιρό είχα τα μαύρα μου τα χάλια. Σε τούτη την κατάσταση μπήκα, όπως το υπολογίζω από τον Γενάρη του 2007. Βγήκα μετά από ένα χρόνο περίπου. Στην αρχή εν είχα καταλάβει τζιαι πολλά καλά τι μου συνέβαινε. Είχα μια γενική αδυναμία, έλλειψη όρεξης και κλάμα μπόλικο. Απέφευγα τον κόσμο, εν ήθελα να βλέπω τους φίλους μου, παρακολουθούσα με δυσκολία τα μαθήματα και ούλλα εφαίνουνταν μου ένα τεράστιο βουνό. Εν εμίλησα σε κανένα, εκτός από τον Γ. μου, χωρίς να του πω όμως και πολλά πράματα. Ήταν δύσκολο να παραδεχτώ την αδυναμία μου. Μπορώ να πω πως είμαι αισιόδοξος άνθρωπος τζιαι εν εμπορούσα να καταλάβω πως μπορω να φτάσω σε έτσι σημείο. Ούλλες οι σκέψεις μου ήταν πια αρνητικές. Εν έβρισκα τίποτε που να με ευχαριστεί και συνεπώς εν επιχειρούσα να προσφέρω στον εαυτό μου καμιά ευχαρίστηση. Το καλοκαίρι η κατάσταση επιδεινώθηκε. Εν εμπορούσα να κάμω τίποτε. Μαζί με την κατάθλιψη, ήρτεν και μια «αγχώδης διαταραχή» και έγινα άστα να πάνε. ..Φοβίες και κρίσεις πανικού. Εν έκαμνα τίποτε. Έβλεπα μόνο 3 στενούς μου φίλους και τον Γ. μου. Ήμουν σχεδόν ούλλη μέρα σπίτι που καναπέ σε καναπέ. Ένιωθα άσχημα ακόμα τζιαι για τούτο, γιατί εν ήθελα να επηρεάζω τζιαι τους υπόλοιπους στην οικογένεια μου. Εν εμπορούσα να συναναστραφώ σχεδόν κανένα, ένιωθα ότι εν θέλω ούτε να μιλώ, ούτε να κάμνω τίποτε άλλο. Το πρωί που ξυπνούσα ήταν το χειρότερο σημείο της ημέρας, γιατί ήξερα πως θα ήταν πάλε η μέρα μου τζιαι εν το άντεχα. Τις νύχτες ήταν πάλε δύσκολα τα πράματα, γιατί είχα αυπνίες. Είχα να γράψω διπλωματική τζιαι αδυνατούσα να συγκεντρωθώ πάνω που πέντε λεπτά και να διαβάσω. Επροσπαθούσα να αντιμετωπίσω μόνη μου ό, τι μου συνέβαινε. Εν ήθελα να φορτώνω κανένα τζιαι εν είχα ούτε τρόπο να εξηγήσω τι ένιωθα. Έτσι όμως, το μόνο που κατάφερνα ήταν να χειροτερεύω την κατάσταση. Τελικά αποφάσισα να επισκεφτώ τον ομοιοπαθητικό μου, γιατί έπρεπε να γράψω διπλωματική. Είπε μου ότι έπρεπε να ζητήσω βοήθεια. Τότε εμίλησα στον Γ. μου και είπα του ακριβώς τι μου συνέβαινε. Με τις παροτρύνσεις του Γ. μου, αρχισα να κάμνω ψυχοθεραπεία. Σιγά σιγά τα πράματα εβελτιώθήκαν ευτυχώς. Ο Γ. μου εβοήθησε με όσο κανένας άλλος, ίσως γιατί ήταν ο μόνος που πραγματικά ενδιαφέρετουν ή γιατί ήταν ο μόνος που άφηνα να με πλησιάσει. Όταν πια εφκήκα που τούτη την κατάσταση εθαύμασα την υπομονή του και την αγάπη του, και τον τρόπο που με άντεξε τόσο καιρό. Κάποιοι που τους φίλους μου εδείξαν μου επίσης συμπαράση και ενδιαφέρον, κάποιοι άλλοι πάλε επικεντρωθήκαν κυρίως στη life-style πτυχή του προβλήματος μου. Η κατάθλιψη και η ψυχοθεραπεία είναι πολύ τρέντυ για κάποιους απ’ όσο κατάλαβα.

Πολύ άσχημο στην κατάθλιψη είναι ότι κανένας που δεν το έχει ζήσει δεν μπορεί να καταλάβει πραγματικά τι συμβαίνει. Νιώθεις τόσο αβοήθητος που λυπάσαι τον εαυτό σου. Πρέπει όμως να μιλήσεις και να ζητήσεις βοήθεια. Πρέπει να καταφέρεις να εμπιστευτείς κάποιον για να σε βοηθήσει να αναρρώσεις. Ο άνθρωπος που πάσχει από κατάθλιψη θέλει αγάπη τζιαι φροντίδα. Εν θέλει λύπηση, θέλει να του δείξεις ότι πραγματικά νοιάζεσαι τζιαι ότι μπορείς να είσαι μαζί του ό,τι τζιαι να γίνεται. Θέλει υπομονή τζιαι μιαν αγκαλία. Εν θέλει «μάνα μου ρε», θέλει «είμαι δίπλα σου».
Τζιαι το είμαι δίπλα σου θέλει να το βλέπει να συμβαίνει. Εν θέλει ψεύτικα λόγια κατανόησης, θέλει να κάτσετε παρέα, ακόμα κι αν θα βλέπετε το ταβάνι χωρίς κουβέντα. Θέλει ντάντεμα τζιαι προστασία. Θέλει συνοδοιπόρο. Θέλει την επιμονή σου να βοηθήσεις.

Μόνιμος σύνδεσμος 7 Σχόλια

Υπάρχει λόγος σοβαρός;

Ιουνίου 4, 2008 at 10:23 μμ (Απορίες)

Γιατρέ γιατρέ! Γιατί τις περισσότερες φορές που πάω να πω τη λέξη ανακύκλωση, χωρίς να το καταλάβω, φκαίνει που το στόμα μου η λέξη αποτοξίνωση; Αν χρειάζεστε το ιατρικό μου ιστορικό, αναφέρω πως το ίδιο μου συνέβαινε και παλαιότερα με τη λέξη τράπεζα, στη θέση της οποίας άθελά μου χρησιμοποιούσα τη λέξη θάλασσα.

Μόνιμος σύνδεσμος 13 Σχόλια

Διακοπές; Χμ..

Ιουνίου 3, 2008 at 10:21 μμ (Ιδιοτροπίες)

Έτσι όπως τα καταφέραμε πάλε θα περάσουμε το καλοκαίρι μας στην Κύπρο. Τα Κουφονήσια, η Βενετία, το Κεδρόδασος και όλα όσα ονειρευόμασταν τις κρύες νύχτες του χειμώνα επήαν περίπατο. Εν πειράζει η αναβολή εν μες το αίμα μας… Του χρόνου αγάπη μου! Του χρονου θα τα καταφέρουμε! Θα προγραμματιστούμε καλύτερα και δεν θα αναλάβουμε να προσέχουμε με κάττους με σσιύλους. Τουλάχιστον έννα παν διακοπές οι γονιοί μας και έννα δούμε τις φωτογραφίες! χαχαχα! Έτσι, θα είμαστε για ένα ολόκληρο μήνα στην Κύπρο…

Έ τζιαι τι έννα κάμουμε; Που να πάμε; Θέλω κάτι ξεχωριστό! Κάτι ωραίο! Όμορφο! Συναρπαστικό!Θέλω να νιώσω τουρίστας στον τόπο μου! Μπορώ; Θέλω να δω κάτι που εν εξαναείδα! Θέλω να πιάσω το αυτοκινητούι μου, το τσιατηρούι μου, το αντιηλιακό μου τζια να γιολλάρω!Βρούμ βρούμ!!!

Μόνιμος σύνδεσμος 2 Σχόλια

« Previous page · Next page »